Skip to main content

Blåveissvingen

Dei sa det ville verta som før,
men det vart ikkje det.
Dei sa det ville verta litt ugreit ei stund,
so veks det til og alt vert gløymd.
Men spora er ikkje her lenger,
dei som minna var knytte til.

Det gamle grustaket i svingen,
der eg ynskte å gøyme vekk pumpehuset,
er viska vekk.
Same med spora frå gamlevegen,
som ein gong gjekk opp framom svingen.
Sødmen hjå dei siste jordbæra frå jordbæråkeren til bestefar,
som hadde forvilla seg ned i vegkanten.
Men mest av alt all blåveisen,
der vi plukka buketter til mødrene våre om våren,
på veg heim frå skulen.
No veks her berre prestekragar.

Blåveissvingen er ikkje meir,
han har vorte Prestekragesvingen.
Trea som verna blåveisen og nærte han med lauvet sitt,
er hogge.
For komfort har større verdi enn blåveis
og minne.

Her passerte so mang ein rural kjempe,
fedrane mine,
kjerringar og ungar.
Johan Sønsteby, då han køyrde høy frå Østby til Vestby.

Blåveissvingen var det fyrste som møtte ein,
då ein kom til Grythengen,
småbruket som var
velkomstsportalen for grenda til Totenåsens apostel,
Magnus Johansen Dahl.

Alt vart grave i filler.
Inkje kjem nokon gong att.

-Flickr.

Comments

Popular posts from this blog

Paddehoa og plassen min

Kjære plassen min, kvalt du vart, lik ei paddehoe alle paddehannane kasta seg over i dammen om våren.
Dei ville alle bu ved dine grøne enger, då dei tykte det her var so vent og fredeleg. Men dei vørde deg ikkje, og no er du kvalt til daude.
Herr Fossemøllens augnestein stend utan låven sin, her gjeng ikkje lenger dyr og beitar i dine grøne enger. Berre grasklipparar beitar her no.
Dei elska deg til daude, og med deg i grava di tok du den rike
grendearven din.
No stend vi ribba attende.

Venter metankatastrofen oss?

I dag inneholder atmosfæren 5 gigatonn metan. Et estimat anslår at rundt 50 gigatonn metan kan være i ferd med å frigis i Arktis, dvs. en tidobling. Flere tusen gigatonn ligger lagret i den arktiske permafrosten, i den Øst-Sibirske arktiske havhylla alene ligger det 500 - 5000 gigatonn metan.

Metan er ved frigjøring mer enn 150 ganger sterkere som klimagass enn CO2, etter 20 år 86 ganger sterkere i gjennomsnitt, og etter 100 år 23 ganger sterkere. Dette fordi den blir til H2O og CO2.

Mennesket er et produkt av ilden, dette ser nå ut til å bli vår bane. Imens er det søndagsåpne butikker som debatteres, selvsagt en uting og et pådriv for konsumerismen, men allikevel et bevis på menneskets korte tidshorisont.

"Geoengineering" kan ikke hjelpe oss, det er langt mer fornuftig å lagre karbon i jordsmonnet. Det er 5-6 ganger mer karbon i jorda enn i atmosfæren og vegetasjonen sammenlagt. Her kan biokull (terra preta) spille en viktig rolle.

Biokull kan bli i jorda i flere hundre tu…

Den djupe grenda

Underleg er det å vera i fedregrenda, og frykte at den djupe grenda bakom skal ta det siste andedraget. Då har vi berre att den grunne grenda, som er ein illusjon frå Amerika.
I den grunne grenda har plassmålaren vorte ein kulissemålar, for kulisseplassar, lik fototapet med sponplatar bakom.
I den djupe grenda syng ein songane åt fedrane sine. Ein vyrder og aktar dei gamle plassane, lik levande historiemåleri i landskapet. Måla med kraftfulle penslar, av autonomi, krinslaup og retrovasjon.
I den grunne grenda har dei gamle plassane vorte villaparkar. Ein dyrkar ikkje permakultur, men får alle behov dekte utanifrå, gjennom røyr, kablar, bilar og pumpehus.
I den djupe grenda rår stilla, og elden bakom, frå dei som gjekk føre, brenn sterk og klår. Viss denne elden sloknar, rår berre den grunne grenda, og då kjem kulden snikande.