Skip to main content

På stabburstrappa

Dei seier di ikkje hadde tid til
å gle dykk over venleiken
i dykkar tid.
Då undrast eg,
kvifor fylde di då stabburet med slik ein venleik?
Eg trur stabburet gledde dykk heile tida,
og at venleiken di omgav dykk med
var som ein energidrykk,
den hjalp dykk med å holde ut slitet
uti seine kveldar.

Sjølv om di ikkje hadde mykje tid til å sitja ned
i dykkar tid,
hadde di i det minste noko å gle dykk over,
den stutte stunda di sat her
på stabburstrappa.
No er inkje å gle seg over,
anna enn tapte minne,
då tunhjartet åt stabburstunet
har slutta å slå.

Kan hende, ja kan hende,
at sjølve apostelen oppi Holmstadengen
tok seg stunder til å sitja ned
her på stabburstrappa
i Grythengen,
for å syngje inn den vene
solnedgangen over Øverskreien
til tonane frå Pris Herren,
saman med disippelen
han hadde kjær.

No veks graset høgt kring stabburstrappa,
her tråkkar ikkje lenger slitte arbeidsstøvlar
fulle av gråsteinsjord.
Kan hende gav denne gråsteinsjorda dykk,
meir frygd,
enn kva komfortmennesket trur?
I det minste hadde di
vona om æva.
Vi treng ikkje denne vona lenger,
då vi no har
alt vi treng.

-Flickr.

Comments

Popular posts from this blog

Paddehoa og plassen min

Kjære plassen min, kvalt du vart, lik ei paddehoe alle paddehannane kasta seg over i dammen om våren.
Dei ville alle bu ved dine grøne enger, då dei tykte det her var so vent og fredeleg. Men dei vørde deg ikkje, og no er du kvalt til daude.
Herr Fossemøllens augnestein stend utan låven sin, her gjeng ikkje lenger dyr og beitar i dine grøne enger. Berre grasklipparar beitar her no.
Dei elska deg til daude, og med deg i grava di tok du den rike
grendearven din.
No stend vi ribba attende.

Venter metankatastrofen oss?

I dag inneholder atmosfæren 5 gigatonn metan. Et estimat anslår at rundt 50 gigatonn metan kan være i ferd med å frigis i Arktis, dvs. en tidobling. Flere tusen gigatonn ligger lagret i den arktiske permafrosten, i den Øst-Sibirske arktiske havhylla alene ligger det 500 - 5000 gigatonn metan.

Metan er ved frigjøring mer enn 150 ganger sterkere som klimagass enn CO2, etter 20 år 86 ganger sterkere i gjennomsnitt, og etter 100 år 23 ganger sterkere. Dette fordi den blir til H2O og CO2.

Mennesket er et produkt av ilden, dette ser nå ut til å bli vår bane. Imens er det søndagsåpne butikker som debatteres, selvsagt en uting og et pådriv for konsumerismen, men allikevel et bevis på menneskets korte tidshorisont.

"Geoengineering" kan ikke hjelpe oss, det er langt mer fornuftig å lagre karbon i jordsmonnet. Det er 5-6 ganger mer karbon i jorda enn i atmosfæren og vegetasjonen sammenlagt. Her kan biokull (terra preta) spille en viktig rolle.

Biokull kan bli i jorda i flere hundre tu…

Den djupe grenda

Underleg er det å vera i fedregrenda, og frykte at den djupe grenda bakom skal ta det siste andedraget. Då har vi berre att den grunne grenda, som er ein illusjon frå Amerika.
I den grunne grenda har plassmålaren vorte ein kulissemålar, for kulisseplassar, lik fototapet med sponplatar bakom.
I den djupe grenda syng ein songane åt fedrane sine. Ein vyrder og aktar dei gamle plassane, lik levande historiemåleri i landskapet. Måla med kraftfulle penslar, av autonomi, krinslaup og retrovasjon.
I den grunne grenda har dei gamle plassane vorte villaparkar. Ein dyrkar ikkje permakultur, men får alle behov dekte utanifrå, gjennom røyr, kablar, bilar og pumpehus.
I den djupe grenda rår stilla, og elden bakom, frå dei som gjekk føre, brenn sterk og klår. Viss denne elden sloknar, rår berre den grunne grenda, og då kjem kulden snikande.